voordat je je kind achter het behang plakt

Soms is er geen land met jouw puber te bezeilen.

Dan lijkt het alsof jij niks goed kunt doen, hij nergens zin in heeft en alleen met jou praat om in discussie te gaan.

Op zo’n moment kun je hem met alle moederliefde achter het behang plakken. Met extra stevige behangplak.

Hoe kan het dat dit ooit zo lieve peutertje is veranderd in een opstandig en egocentrisch wezen, die er alleen maar op uit lijkt te zijn om jou dwars te zitten?

Je hebt gelijk…maar het gaat niet om jou

Het klopt dat pubers in deze levensfase eerder aan zichzelf denken dan aan hun ouders. En het is ook waar dat ze elke gelegenheid aangrijpen om met jou in discussie te gaan.

Maar jouw puber doet dat niet om jou dwars te zitten of om jou te kwetsen. Het is gewoon hoe zijn brein werkt.

Dwarszitten, in discussie gaan, schoolwerk verwaarlozen, vooral gericht zijn op eigen plezier, luiheid…allemaal typisch pubergedrag dat ouders ongetwijfeld zullen herkennen.

Het draait allemaal om het puberbrein dat nog volop in ontwikkeling is. Doordat zijn brein nog niet ‘af’ is, kan jouw puber het ene moment een zinnig gesprek voeren met opa en oma om op het andere moment vol met jou in discussie te gaan over waar het pak melk moet in de koelkast.

Het puberbrein bepaalt de ontwikkeling

Pubers leren van hun omgeving. Doordat ze dingen meemaken, leren en zelf ervaren maken ze zich vaardigheden en kennis eigen waardoor ze zich kunnen ontwikkelen tot zelfstandige volwassenen. Alle geleerde info wordt opgeslagen in hun brein.

Wat ze van ouders leren mixen ze met hun eigen ervaringen en dat leidt vaak tot nieuwe inzichten en helpt ze bij het zetten van nieuwe stappen in hun ontwikkeling.

Dit is geen geleidelijk proces, maar gaat vaak met horten en stoten met als gevolg dat jouw puber af en toe echt niet lijkt te sporen.

Drie feiten over het puberbrein die voor jou van belang zijn

  1. Pubers zijn in deze fase geïnteresseerd in alles wat nieuw is.

Ouders en school zijn voorspelbaar en dus niet interessant. School vinden ze saaaii en wat jij zegt hebben ze al 100 keer gehoord, dus val jij zonder pardon ook in dezelfde categorie.

Ze kunnen wél uren besteden aan zaken die zij interessant vinden: nieuw foto’s op insta, nieuwe berichten in de snap en acties die jij als ouder minder geslaagd vindt.

Ze zijn dus niet ongeïnteresseerd en lui. Hun hersenen zijn alleen erg selectief in wat voor hen interessant is en wat niet.

Brengt ons gelijk op het volgende punt:

2. Pubers moeten nog leren wat de mogelijke gevolgen zijn van hun acties.

Wij als ouders zien dingen meestal van mijlenver aankomen en denken dat pubers dat ook wel zullen snappen. Maar dat is nou juist wat hun hersenen in deze periode aan het leren zijn: actie en gevolg.

Met 50 km per uur van een berg afrijden in een winkelwagentje is dus een vet coole actie. Gevaarlijk, hoezo

3. Sociaal-emotionele ervaringen worden eerder in het geheugen opgenomen dan feiten.

Een negatieve opmerking heeft meer impact op een puber dan de onvoldoende die hij haalt.

Cijfers interesseren hem wel, maar dat komt door de waardering die die eraan vastzit. Het cijfer zelf zegt hem niks, maar de opmerking ‘Heb je nu alwéér een onvoldoende? Zo wordt het nóóit wat met jou, hè!’ komt hard binnen.

Wat kun jij met deze informatie?

Nu je meer weet over hoe het brein van jouw puber werkt, weet je beter wat je wél en niet kunt verwachten van hem.

Zijn obstinate gedrag ligt niet aan jou. Maak het niet persoonlijk, want dat is het niet. Het ligt wel aan jou om deze kennis in te zetten en je puber te helpen in deze fase van zijn leven.

Sta open voor zijn denkproces en help hem om mogelijke gevolgen van zijn gedrag te overzien. De eerstvolgende keer dat jij klaarstaat met je behangplak geef je hem eerst liefdevol feedback over zijn acties, gelijk gevolgd door andere manieren hoe hij de situatie beter had kunnen aanpakken.

Voel je daarna gerust vrij om hem alsnog tegen die muur te plakken. Maar dan heeft hij in ieder geval iets om over na te denken terwijl hij daar bungelt 😉.