Doodmoe was ik.

Het was toetsweek. Mijn puber maakte geen aanstalten om te gaan leren. Ik zag de onvoldoendes al voor me, dus moeders ging in actiestand. Ik ging mijn puber helpen. We zouden samen aan de slag gaan en hoppakee…de mooie cijfers gingen binnenstromen.

Het was een prachtig plan. Ik motiveerde en stimuleerde me suf. Maakte planningen voor mijn zoon en speurde Magister af naar de opgegeven lesstof.

Puberlief ging echter acuut in parkeerstand van mijn liefdevolle inspanningen. Hij had duidelijk andere ideeën over zijn toetsweek-aanpak, wat resulteerde in een hoop getouwtrek, discussies en wederzijdse frustraties.

En nu was ik dus moe.

En geïrriteerd, want wat had mijn actie uiteindelijk opgeleverd? Elke dag een chagrijnige puber, ruzies en hoofdpijn op de koop toe.

Ik vroeg mij vertwijfeld af: ’Wat heb ik fout gedaan? Waar ging het mis?’

Je krijgt niet altijd wat je geeft

Soms geef je als ouder alles en krijg je er bar weinig voor terug. Je voelt je gefrustreerd: ‘Waar doe ik het allemaal voor?!’

Je denkt je puber te helpen, maar die zit totaal niet op jouw hulp te wachten. Je dringt niet tot hem door en je begrijpt niet waarom. Je begrijpt sowieso niet meer wat er in zijn hoofd omgaat.

Als je eerlijk bent vind je er zelf eigenlijk ook niks meer aan. Je had visioenen van gezellig samen huiswerk maken, maar die gezelligheid lijkt ver te zoeken. Thuis lijkt nu eerder op een grondgebied voor Wereldoorlog III, dan op het Disney-plaatje dat jij voor je zag.

Je wilt heel graag loslaten, je puber het zelf laten uitzoeken. Maar je bent bang dat als jij niks doet, hij blijft zitten of (nog erger) dat hij moet afstromen.

Pick your battles

Het is heel normaal dat je jouw kind wilt helpen. Je bent een goede ouder en je mag trots zijn op jouw betrokkenheid!

Maar, jouw support werkt alleen als je puber die ook echt zelf wil. Koste wat kost blijven ‘helpen’ heeft geen nut, daar worden jullie allebei niet gelukkig van.

Soms help je jouw puber het beste door een stap terug te doen. En ja, dat is soms zwaar. Zeker als je hem ziet aanklooien en je van mijlenver ziet aankomen dat het mis gaat.

Jij bent er om hem te begeleiden in zijn levensproces. Dat houdt ook in dat je hem leert omgaan met zijn fouten. Daar kun je hem niet altijd voor behoeden. Als hij zijn neus stoot, ben jij er om de pleister erop te plakken.

Relativee overflakkee

Gaat het écht mis als jouw puber die toetsweek op zijn manier wil aanpakken? Of vind jij dat jouw manier de enige juiste is? Is het echt zo’n ramp als hij op dinsdag begint met leren voor aardrijkskunde in plaats van op maandag, zoals jij had bedacht? Is dat echt waar jij strijd over wilt leveren of zijn er belangrijkere dingen om je mee bezig te houden?

Pick your battles en ga het gevecht alleen aan als het echt helpend is voor jouw puber.

Lees hier meer tips over hoe jij jouw puber kunt helpen bij zijn schoolwerk.

In mijn praktijk begeleid ik pubers die tegen schoolzaken aanlopen en daar extra ondersteuning bij nodig hebben. Ben je benieuwd of ik jouw puber ook kan helpen? Lees dan alles over mijn BREIN-methode of plan een (gratis en vrijblijvend) kennismakingsgesprek.