Vijf dingen die je nog steeds met je puber kunt blijven doen

Vijf dingen die je nog steeds met je puber kunt blijven doen

Je kind is nu een puber.

En dat verandert de boel.

Vroeger konden jullie nog gezellig samen knutselen of naar de kinderboerderij. Nu is dat echt geen optie meer. Als jij voorstelt om samen wat te gaan doen wordt dat niet meer begroet met gejuich maar met een opgetrokken wenkbrauw: ‘Uh..nee, geen zin in’.

Je bent niet langer het middelpunt van zijn wereld, maar die ouder  die niet snapt hoe het werkt in het leven van je puber. Het voelt alsof je een kind 2.0 hebt gekregen maar de handleiding ergens onderweg is zoek geraakt.

Er verandert in deze fase een heleboel voor jouw puber

Ook voor jou verandert er veel. Je kind is anders, jij reageert anders, jullie relatie is anders.

Het is temidden van al die veranderingen makkelijk om elkaar te verliezen daarom is het juist nu belangrijk om vast te houden aan bepaalde steeds terugkerende gewoontes. Dat geeft een gevoel van veiligheid en stabiliteit, voor jullie allebei.

Hoewel je niet altijd meer dezelfde dingen kunt doen als vroeger, zijn er toch nog een paar dingen die jullie samen kunnen doen.

Samen eten

Ik hoor je al roepen: ‘Ja, maar ……(vul reden in waarom jullie schema’s echt niet samengaan)’.

Ik begrijp het, het is bijna onmogelijk om tussen school, werk, sport, sociaal leven, vrienden een moment te plannen waarop jullie rustig samen kunnen eten. Je bent al blij als ’s avonds iedereen iets gegeten heeft, laat staan als dat ook nog eens samen moet gebeuren.

Samen eten als gezin is alleen wel belangrijk. Het schijnt zelfs dat pubers die regelmatig samen eten met hun gezinsleden minder risico lopen om depressief te worden of crimineel gedrag te vertonen. Waarom? Samen eten met het gezin versterkt de onderlinge band en daardoor ervaart jouw puber een sterker gevoel van verbinding.

Een mooie reden om tijd in te plannen om samen te eten toch?

Maak wel eerst duidelijke afspraken met elkaar

Praat niet alleen maar over school. Grote kans dat je puber dichtklapt en daarna acuut geen zin meer heeft om ‘gezellig’ samen te eten. Niemand heeft namelijk zin in een kruisverhoor onder het mom van ‘gezellig samenzijn’.

Een gesprek werkt ook beter als er geen mobieltjes of tablets aan tafel zijn. Dus schermen zijn een no go (dat geldt overigens ook voor jou 😉).

Het is niet nodig om van elke maaltijd een uitgebreide happening te maken. Even samen lunchen of in het weekend samen ontbijten zijn ook perfecte momenten om even bij te praten.

Een halfuurtje even bijkletsen is meer waard dan 1,5 uur verplicht tafelen. Wees dus flexibel in je uitvoering én in je verwachtingen.

Samen op vakantie

Deze tijden zijn druk. Af en toe is het dus echt fijn om als gezin met vakantie te gaan. Maak het ook hier niet al te moeilijk: een dagje eropuit of een weekendje weg kan ook al zorgen voor een vakantiegevoel.

Het helpt voor de voorpret enorm als je je puber mee laat denken over waar de reis naartoe gaat. Bespreek van tevoren jullie verwachtingen en spreek aan de hand daarvan ook een dagindeling af. Zo ga je met realistische verwachtingen op pad (en dat scheelt een hoop ruzies 😊).

Er is namelijk niets zo frustrerend als op je vakantiebestemming er achter komen dat jouw puber vakantie ziet als ‘de hele dag tabletten’ terwijl jij al tickets had geregeld om elke dag een museum te bezoeken.

Even samen praten voor het slapen gaan.

Vroeger stopte je je peuter in. Als je dit nog wel kunt bij jouw puber, is dat supertof en een mooi moment om weer even in te checken.

Als dat geen optie meer is kun je nog wel ’s avonds voor het slapengaan nog even een kus geven, vragen hoe het gaat en wat hij de volgende dag te doen heeft. Soms ontstaat er een gesprek(je), soms krijg je een kort antwoord. Beide opties zijn goed. Het gaat om even contact maken en je liefde tonen. Meer niet. Als je puber zin heeft om te praten, luister dan met een open hart. Het gaat er op dat moment niet om dat enorme problemen worden opgelost, daar is het vaak een te laat tijdstip voor. Het doel is dat je puber zijn hart kan luchten. Als er echt iets speelt kun je voorstellen om daar de volgende dag wat langer over te praten (als je puber dat wilt).

Een knuffel geven

Knuffels geven blijft altijd fijn. Zelfs al lijkt het alsof je puber ze niet meer wil of nodig heeft, jij blijft zijn ouder en je blijft je liefde tonen door af en toe een knuffel te geven.

Als je puber het ‘cringe’ of ‘awkward’ vind kun je ook volstaan met aai over de bol of een hug als je naast elkaar zit.

‘Ik hou van jou’ zeggen

Dit zijn de drie meest krachtige woorden die je tegen je puber kunt zeggen. Als jij ‘ik hou van jou’ zegt, laat jij aan jouw puber merken dat wat er ook gebeurt jij altijd van hem blijft houden.

Zeg deze woorden daarom zoveel mogelijk: bij het naar school gaan, als je puber iets heeft gedaan waar hij trots op is, bij elke mijlpaal, als je ziet dat hij even niet lekker in zijn vel zit of als laatste wat jij zegt voor het slapen gaan.

Wie weet verrast je puber je en zegt hij af en toe ‘ik hou ook van jou’ terug 😊

Tot slot

Deze puberfase is niet makkelijk. Soms lijkt het alsof je puber jou totaal niet meer nodig heeft en alles wat jij zegt superstom is. Jouw puber is op zijn beurt druk bezig met zichzelf te ontdekken, inclusief grensverleggende acties.

Het is in deze periode heel makkelijk om je dood te blijven ergeren aan elkaar, maar jouw puber heeft je juist nu echt nodig. Dus hou vol, het komt echt allemaal goed (echt waar).

En weet je…het hoeft allemaal niet zo moeilijk. Samen pizza eten en je puber daarna een knuffel geven gevolgd door een ‘ik hou van jou’ is ook al heel wat waard.

Online lesgeven: is dat nou echt zo moeilijk?

Online lesgeven: is dat nou echt zo moeilijk?

Ik moet iets bekennen.

Ik hou van online lesgeven.

Daar, dat is eruit.

Dankzij corona heb ik deze liefde ten volle kunnen ontwikkelen.

Ik leerde werken in Teams en ontdekte dat je er polls en quizjes in kon maken. In Kahoot organiseerde ik challenges voor mijn leerlingen en dieper de lockdown in vond ik steeds meer digitale tools die van online lesgeven een feestje maken, zowel voor mij als voor mijn leerlingen.

Inmiddels sta ik weer voor de klas. Maar ik vond het online lesgeven geweldig. Ik weet nu dat ik pubers ook kan bereiken zonder dat ik in levenden lijve tegenover ze sta. Ik geniet ervan om die interactie aan te gaan en het lukt uitstekend om ook via een scherm lol te hebben met elkaar.

Het is een verrijking van mijn onderwijsvaardigheden en ik hoop het nog verder te ontwikkelen.

Maar lang niet iedereen deelt deze mening

Niet elke docent is enthousiast over het online-lesgebeuren. Voor sommigen is het een complete hel om hun leerlingen via een schermpje te moeten spreken. Ze hebben er moeite mee om de leerlingen betrokken en actief te krijgen in hun lessen.

‘Ze luisteren niet.’
‘Ze komen niet opdagen.’
‘Ze reageren niet als ik wat vraag, er zit bijna geen leven in.’

Ik begrijp het volledig dat je liever die pubers voor je neus hebt. Als goede collega wil ik graag meeleven, maar ik vind dat lastig. Als docent is het aan jou om je kennis over te dragen op een manier die jouw leerlingen aanspreekt, offline én online.

Ja, online lesgeven vraagt om andere vaardigheden dan ‘gewoon’ voor de klas staan.

Ik kan mij voorstellen dat je in het begin van het coronaverhaal zat te worstelen met Teams en met hoe je überhaupt een beetje leuk voor de dag komt via zo’n scherm.

Maar we zijn inmiddels bijna een vol kalenderjaar verder. Heb je werkelijk nog steeds geen enkele werkvorm ontdekt waarmee je die pubers kan bereiken? Een manier die zorgt voor interactie en afwisseling? Waarmee jouw lessen wél binnenkomen?

Dat bedoel ik.

Als docent wil je dat kinderen leren. Dan zal je zelf ook moeten blijven leren. Nieuwsgierig blijven, op onderzoek uitgaan. Dingen durven uitproberen. Een lesmethode is geen heilige graal, zeker niet als de wereld op z’n kop staat. Durf te experimenteren.

Dus hup! Niet meer, net zoals in de klas, die eeuwige PowerPoint aanzetten, scherm delen en 50 minuten alleen maar zenden. Wissel je lessen lekker af met actieve werkvormen en zoek tussendoor regelmatig contact met die pubers. Dat houdt ze scherp.

En nee, vragen of ze ‘aanwezig zijn’ en ‘het begrijpen’ telt niet als interactie.

Kennis kan ook heel goed online worden overgedragen.

Met net zo veel leeropbrengst als met een les voor de klas.

Mooie bijkomstigheid: nu ik handiger ben geworden in online lesgeven heb ik ook een manier gevonden om de ‘Ik Leer Leren’ training die ik aanbied online te geven, aan kinderen in heel Nederland.

Ben je benieuwd of deze effectieve training iets is voor jouw puber? Lees er hier alles over of plan een (gratis en vrijblijvend) kennismakingsgesprek.

Drie veilige manieren om jouw puber te laten merken dat je met hem meeleeft

Drie veilige manieren om jouw puber te laten merken dat je met hem meeleeft

Puber zijn is niet makkelijk.

Je moet regelmatig omgaan met vervelende volwassenen die altijd iets van je willen. En dat leidt vaak tot gezeur en gedoe.

Als ouder begrijp ik dat best. Ik kan me nog goed herinneren dat die ene stomme docent altijd mij moest hebben. Dan fietste ik aan het einde van de schooldag chagrijnig naar huis en ging ik lekker even tekeer tegen mijn ouders over die pestvent.

Ik kreeg van mijn ouders alleen nooit het medeleven waar ik op hoopte. Ze namen het bijna altijd op voor de docent, waardoor ik nóg opstandiger werd. Gevolg: ruzie in de tent en ik boos stampend naar boven.

Op zo’n moment wist ik zeker dat ik later nooit zo’n ouder zou worden en dat ik altijd mee zou leven met mijn kind.

Dat is dus niet gelukt.

Ik weet nog goed dat toen mijn puber een keer tekeerging over school, ik zonder nadenken antwoordde: ‘Nou, daar zal je het wel naar gemaakt hebben.’

Ken je dat? Dat je jezelf exact hetzelfde tegen je kind hoort zeggen als jouw moeder vroeger tegen jou zei? Echt afschuwelijk. Ik heb acuut mijn excuses aangeboden en heb deze reactie nooit meer gegeven.

Als je puber even wil uitrazen kun je hem uit medeleven die ruimte geven. Je hoeft niet altijd te reageren – pubers vatten onze goede bedoelingen soms totaal anders op. Dat komt door hun nog niet volledig ontwikkelde puberbrein.

Gelukkig heb ik inmiddels drie manieren gevonden die feilloos werken, zonder het risico te lopen op een snauw of een sneer van je puber.

Drie manieren om jouw puber te laten merken dat je met hem meeleeft

  1. Laat hem af en toe met rust

Als jij ziet dat jouw puber worstelt met emoties, voelt het onnatuurlijk om niks te doen. Maar, geloof me, soms is dat echt het beste wat jij als ouder voor je kind kunt doen.

Als jij even niet lekker in je vel zit heb je toch ook geen behoefte aan iemand die de hele tijd om je heen cirkelt? Hoe goedbedoeld dan ook.  Soms wil je liever even alleen zijn om alle emoties te laten landen.

Door hem even los te laten krijgt je puber de ruimte om zijn emoties te verwerken. Grote kans dat hij, als hij daar weer aan toe is, naar jou toekomt om te praten.

Doet hij dat niet? Ook goed. Het is geen afwijzing naar jou toe. Jouw puber wil in deze fase vooral zelf ontdekken waar zijn eigen grenzen liggen. Geef hem die ruimte.

2. Koop zijn lievelingssnack

Een simpel gebaar als de lievelingssnack van jouw puber in huis halen of ’s avonds zijn lievelingskostje maken heeft veel effect.

Hiermee zeg jij (zonder woorden) tegen jouw puber: ‘Ik heb jou gezien, ik begrijp je.’

Echt waar, probeer het maar eens.

3. Laat de regels soms maar even voor wat ze zijn

Ook deze tip valt in de categorie ‘kleine gebaren met groot effect’.

Bijvoorbeeld: ‘Hey, weet je… je mag vanavond wel even een uurtje langer gamen. Volgens mij ben je daar wel aan toe.’

Maak hier geen gewoonte van, want het moet wel de uitzondering blijven die de regel bevestigt.

Vooruit dan, nog één bonustip

Als jij aanvoelt dat de ‘kust veilig’ is en jouw puber daarvoor openstaat, helpt een aai over z’n bol en een knuffel ook.

In mijn praktijk begeleid ik pubers die tegen schoolzaken aanlopen en daar extra ondersteuning bij nodig hebben. Ook help ik pubers en hun ouders om elkaar beter te verstaan, te begrijpen en beter met elkaar te communiceren met behulp van mijn BRAAF-coachingstraject.

Ben je benieuwd of ik jouw puber ook kan helpen? Lees dan alles over mijn BREIN-methode of plan een (gratis en vrijblijvend) kennismakingsgesprek in mijn agenda.

Relativee overflakkee

Relativee overflakkee

Doodmoe was ik.

Het was toetsweek. Mijn puber maakte geen aanstalten om te gaan leren. Ik zag de onvoldoendes al voor me, dus moeders ging in actiestand. Ik ging mijn puber helpen. We zouden samen aan de slag gaan en hoppakee…de mooie cijfers gingen binnenstromen.

Het was een prachtig plan. Ik motiveerde en stimuleerde me suf. Maakte planningen voor mijn zoon en speurde Magister af naar de opgegeven lesstof.

Puberlief ging echter acuut in parkeerstand van mijn liefdevolle inspanningen. Hij had duidelijk andere ideeën over zijn toetsweek-aanpak, wat resulteerde in een hoop getouwtrek, discussies en wederzijdse frustraties.

En nu was ik dus moe.

En geïrriteerd, want wat had mijn actie uiteindelijk opgeleverd? Elke dag een chagrijnige puber, ruzies en hoofdpijn op de koop toe.

Ik vroeg mij vertwijfeld af: ’Wat heb ik fout gedaan? Waar ging het mis?’

Je krijgt niet altijd wat je geeft

Soms geef je als ouder alles en krijg je er bar weinig voor terug. Je voelt je gefrustreerd: ‘Waar doe ik het allemaal voor?!’

Je denkt je puber te helpen, maar die zit totaal niet op jouw hulp te wachten. Je dringt niet tot hem door en je begrijpt niet waarom. Je begrijpt sowieso niet meer wat er in zijn hoofd omgaat.

Als je eerlijk bent vind je er zelf eigenlijk ook niks meer aan. Je had visioenen van gezellig samen huiswerk maken, maar die gezelligheid lijkt ver te zoeken. Thuis lijkt nu eerder op een grondgebied voor Wereldoorlog III, dan op het Disney-plaatje dat jij voor je zag.

Je wilt heel graag loslaten, je puber het zelf laten uitzoeken. Maar je bent bang dat als jij niks doet, hij blijft zitten of (nog erger) dat hij moet afstromen.

Pick your battles

Het is heel normaal dat je jouw kind wilt helpen. Je bent een goede ouder en je mag trots zijn op jouw betrokkenheid!

Maar, jouw support werkt alleen als je puber die ook echt zelf wil. Koste wat kost blijven ‘helpen’ heeft geen nut, daar worden jullie allebei niet gelukkig van.

Soms help je jouw puber het beste door een stap terug te doen. En ja, dat is soms zwaar. Zeker als je hem ziet aanklooien en je van mijlenver ziet aankomen dat het mis gaat.

Jij bent er om hem te begeleiden in zijn levensproces. Dat houdt ook in dat je hem leert omgaan met zijn fouten. Daar kun je hem niet altijd voor behoeden. Als hij zijn neus stoot, ben jij er om de pleister erop te plakken.

Relativee overflakkee

Gaat het écht mis als jouw puber die toetsweek op zijn manier wil aanpakken? Of vind jij dat jouw manier de enige juiste is? Is het echt zo’n ramp als hij op dinsdag begint met leren voor aardrijkskunde in plaats van op maandag, zoals jij had bedacht? Is dat echt waar jij strijd over wilt leveren of zijn er belangrijkere dingen om je mee bezig te houden?

Pick your battles en ga het gevecht alleen aan als het echt helpend is voor jouw puber.

Lees hier meer tips over hoe jij jouw puber kunt helpen bij zijn schoolwerk.

In mijn praktijk begeleid ik pubers die tegen schoolzaken aanlopen en daar extra ondersteuning bij nodig hebben. Ben je benieuwd of ik jouw puber ook kan helpen? Lees dan alles over mijn BREIN-methode of plan een (gratis en vrijblijvend) kennismakingsgesprek.

Snappen hoe het puberbrein werkt en de 4 andere bouwstenen voor een betere communicatie met je puber

Snappen hoe het puberbrein werkt en de 4 andere bouwstenen voor een betere communicatie met je puber

Met pubers communiceren is vaak lastig. Als je snapt hoe het puberbrein werkt helpt dit al om een betere relatie op te bouwen. Ook jouw puber heeft er baat bij als hij begrijpt wat er in zijn hoofd gebeurt.

Naast kennis over het puberBrein zijn er nog vier andere bouwstenen die jou helpen om beter met je puber te communiceren: Relativeringsvermogen, Empathie, Interactie en Nieuwsgierigheid. Samen vormen ze B.R.E.I.N., de basis van mijn werkwijze als pubercoach en docent.  

In de gesprekken die ik met pubers voer in mijn praktijk in Alphen aan den Rijn komt B.R.E.I.N. altijd aan de orde.

Heb jij B.R.E.I.N. weleens met jouw puber besproken?

Brein

Het brein van jouw puber is nog niet helemaal af. Sommige onderdelen zijn volledig ontwikkeld, andere hebben nog een lange weg te gaan. En omdat het puberbrein nog onevenwichtig in elkaar steekt, lijkt jouw puber soms ook ontoerekeningsvatbaar.

Het ene moment ontploft jouw dochter volledig omdat je iets verkeerds hebt gezegd en 30 minuten later verrast ze je met een zelfgemaakte maaltijd ‘Omdat je altijd zo hard werkt en je het verdient om even niks te hoeven doen, mam’. Gevolgd door een dikke knuffel.

Kennis over het puberbrein is onmisbaar als jij jouw puber beter wilt begrijpen. Voor jouw puber zelf is het heel verhelderend als zij weet in hoeverre haar brein haar handelen beïnvloedt.

Relativeringsvermogen 

Emotionele uitbarstingen, heftige discussies en kwetsende opmerkingen: als ouder van een puber krijg je hier onvermijdelijk mee te maken.

Van binnen weet je dat het niet zo is bedoeld, maar soms vallen die opmerkingen verkeerd. Dan wil je hard terugslaan met jouw woorden. Voor je het weet staan jullie tegenover elkaar te bekvechten over wie er gelijk heeft. Geen succes voor de sfeer in huis, de relatie met jouw kind en voor jouw bloedruk.

Op dat soort momenten is relativeringsvermogen een redding.

Niet alle zaken zijn het waard om een strijd over aan te gaan. Jij bepaalt waar jij je op dat moment druk over maakt. Pick your battles.

Empathie

Herinner jij ze nog, die middelbareschoolperikelen?

Onderlinge strijd in het vriendinnengroepje. Of dat je juist vriendinnen wilde, maar nergens bij hoorde.

Leraren die zeurden over huiswerk, terwijl jouw leven net was ingestort omdat de liefde van je leven het had uitgemaakt.

Ouders die riepen hoe onverantwoordelijk het was dat je steeds onvoldoendes haalde. Of je had ouders met hoge verwachtingen omdat je de slimste was van de klas.

Jij bent inmiddels uitgegroeid tot een evenwichtige (?) volwassene. Jouw puber zit nu volop in deze fase en heeft het net zo zwaar als jij het toen had.

Al lijkt dit niet altijd zo, jouw puber heeft absoluut jouw aandacht en medeleven nodig.

Interactie

Een goede communicatie komt altijd van twee kanten.

Je kunt niet steeds blijven roeptoeteren en verwachten dat jouw puber naar je blijft luisteren. En hij kan niet verwachten dat jij je steeds schikt naar zijn eisen.

Juist die wisselwerking is superbelangrijk voor jullie relatie.

Dus…ga jij niet alleen maar mededelen, maar ook luisteren naar je puber. En gaat jouw puber op zijn beurt leren dat de wereld niet om hem draait maar dat hij met jou moet samenwerken.

Nieuwsgierigheid

Nieuwsgierigheid is iets waarmee iedereen wordt geboren. Later leren we van onze ouders dat je ‘niet altijd zo nieuwsgierig moet zijn’.

Naar je kinderen toe kun je nooit té nieuwsgierig zijn. Daarmee bedoel ik niet het ‘Ik ga stiekem het dagboek van mijn dochter lezen’ soort nieuwsgierigheid. Dat valt onder wantrouwen.

Ik bedoel het soort nieuwsgierigheid waarin je vanuit oprechte belangstelling vragen stelt omdat je jouw puber beter wilt leren kennen.

Leer. Kijk. Verwonder.

Er gebeurt in deze fase zoveel moois, hoe kun je nou níet nieuwsgierig zijn naar wat er in haar leeft?

Kleine kanttekening:

Jouw puber zal die nieuwsgierigheid niet per se waarderen. ‘Jij geeft mij nooit eens space, laat mij met rust!’

Hoe hou je deze bouwstenen bij elkaar?

Met humor

Humor is het cement tussen de bouwstenen. Het puberbrein is er dol op.

En ja, ik begrijp heel goed dat soms het huilen je nader staat dan het lachen. Maar weet je, humor relativeert. Het is een blijk van empathie, het zorgt voor interactie, het prikkelt de nieuwsgierigheid en het kan helend werken.

Een ijzersterk middel dus om in te zetten in jullie communicatie.

Wat kun jij met B.R.E.I.N.?

Heb je vragen of wil je kennismaken, plan dan hier een afspraak in mijn agenda.