Online lesgeven: is dat nou echt zo moeilijk?

Online lesgeven: is dat nou echt zo moeilijk?

Ik moet iets bekennen.

Ik hou van online lesgeven.

Daar, dat is eruit.

Dankzij corona heb ik deze liefde ten volle kunnen ontwikkelen.

Ik leerde werken in Teams en ontdekte dat je er polls en quizjes in kon maken. In Kahoot organiseerde ik challenges voor mijn leerlingen en dieper de lockdown in vond ik steeds meer digitale tools die van online lesgeven een feestje maken, zowel voor mij als voor mijn leerlingen.

Inmiddels sta ik weer voor de klas. Maar ik vond het online lesgeven geweldig. Ik weet nu dat ik pubers ook kan bereiken zonder dat ik in levenden lijve tegenover ze sta. Ik geniet ervan om die interactie aan te gaan en het lukt uitstekend om ook via een scherm lol te hebben met elkaar.

Het is een verrijking van mijn onderwijsvaardigheden en ik hoop het nog verder te ontwikkelen.

Maar lang niet iedereen deelt deze mening

Niet elke docent is enthousiast over het online-lesgebeuren. Voor sommigen is het een complete hel om hun leerlingen via een schermpje te moeten spreken. Ze hebben er moeite mee om de leerlingen betrokken en actief te krijgen in hun lessen.

‘Ze luisteren niet.’
‘Ze komen niet opdagen.’
‘Ze reageren niet als ik wat vraag, er zit bijna geen leven in.’

Ik begrijp het volledig dat je liever die pubers voor je neus hebt. Als goede collega wil ik graag meeleven, maar ik vind dat lastig. Als docent is het aan jou om je kennis over te dragen op een manier die jouw leerlingen aanspreekt, offline én online.

Ja, online lesgeven vraagt om andere vaardigheden dan ‘gewoon’ voor de klas staan.

Ik kan mij voorstellen dat je in het begin van het coronaverhaal zat te worstelen met Teams en met hoe je überhaupt een beetje leuk voor de dag komt via zo’n scherm.

Maar we zijn inmiddels bijna een vol kalenderjaar verder. Heb je werkelijk nog steeds geen enkele werkvorm ontdekt waarmee je die pubers kan bereiken? Een manier die zorgt voor interactie en afwisseling? Waarmee jouw lessen wél binnenkomen?

Dat bedoel ik.

Als docent wil je dat kinderen leren. Dan zal je zelf ook moeten blijven leren. Nieuwsgierig blijven, op onderzoek uitgaan. Dingen durven uitproberen. Een lesmethode is geen heilige graal, zeker niet als de wereld op z’n kop staat. Durf te experimenteren.

Dus hup! Niet meer, net zoals in de klas, die eeuwige PowerPoint aanzetten, scherm delen en 50 minuten alleen maar zenden. Wissel je lessen lekker af met actieve werkvormen en zoek tussendoor regelmatig contact met die pubers. Dat houdt ze scherp.

En nee, vragen of ze ‘aanwezig zijn’ en ‘het begrijpen’ telt niet als interactie.

Kennis kan ook heel goed online worden overgedragen.

Met net zo veel leeropbrengst als met een les voor de klas.

Mooie bijkomstigheid: nu ik handiger ben geworden in online lesgeven heb ik ook een manier gevonden om de ‘Ik Leer Leren’ training die ik aanbied online te geven, aan kinderen in heel Nederland.

Ben je benieuwd of deze effectieve training iets is voor jouw puber? Lees er hier alles over of plan een (gratis en vrijblijvend) kennismakingsgesprek.